نازارونازنینم

مـردم بسـاط گـریـه و مـاتـم بیـاوریـد وقتش شده که بیرق و پرچم بیاورید مــردم کتـیبه هـای حـسـینیـّه نـزد کیـسـت؟ «باز این چه شورش است که…عالم» بیاورید خواهید از خدا که در این شصت روز عمر در بـیـن روضــه هــا نـکـنــد کـم بـیـاوریـد این اشک ها برای حسینی شدن کم است صـد چـشـمه چـشـم، کوثـر و زمـزم بیـاوریـد هنگام روضه خواندن ذاکر درون ذهن تصـویــر قـتلــگـاه مــجـسّـم بیــاوریـد هر سینه نیست قبر حسین و مطاف او در هـیـئـت غـمـش دل مَـحـرم بـیــاوریـد «فَلتُلطَمُ الخُدود و تُشَقُّ الجُیوب»۱ را بـر گـونه ها و سـینه فـراهـم بـیـاوریـد رخت سپید کنده و در گنجه افکنید پـیـراهــن ســیـاه مـح...

رفتی درو باز کنی میگی:مامان میمیشه ققله(قفله) وگاهی که مجبوری شربت بخوری میگی تقله(تلخه) پرچم جدید گرفتی پرچمه عزا .میگی:مامان پرچم اسین(امام حسین که مخفف شده)کجاست اگه یادم نره حتما یکی از کلیپ عزاداریاتو میذارم وقتی میخوام اسمتو بگی میگم اقاسید امیر...........میگی:عباس علمدار                 امیدوارم که همان عباس علمدار یاریت کند که یار امام زمانت باشی

اقا امیرعباس چیزی به ماه محرم نمونده 2روز دیگه شمام الان یه پرچم عزای حسین داری و هر لحظه میگی بگو یازهرا شاید توام میدونی.البته شاید نه حتما میدونی مادر شما سادات صاحب عزا هستند وچه مصیبتهای سختی دیدند

در تو بینم اشک خیر الناس را زخم فرق حضرت عباس را در تو بس داغ مکرر دیده ام پیکر صد چاک اکبر دیده ام در تو بینم خیمه های سوخته کام خشک و دامن افروخته در تو بینم صورت و خاک تنور در تو بینم سینه و سم ستور در تو بینم جسم هفتاد و دو تن غرق خون افتاده بی غسل و کفن در تو بینم گریه ی دُردانه ها کعب نی برروی کتف و شانه ها در تو بینم یاس نیلی پوش ها در تو بینم خون روان از گوش ها در تو پیدا آتش تاب و تب است صورت یک مرکب بی صاحب است در تو می بینم که از خون جبین شسته وجه الله روی نازنین در تو می بینم یتیمی بارها تشنه لب جان داده زیر خارها در تو بینم چهره ها از خون خضاب بر لب طفلی نوشته آب آب وای وای ای ماه ما...

      هرروز که میگذرد و بزرگتر میشوی دلم برای روزهای گذشته ات بیشتر تنگ میشود وافسوس میخورم که چرا از بیشتر بودن با تو استفاده نکردم عمر من ...

                                                                                  ...

کودکی  انديشيد که خداچه ميخورد، چه می پوشد و كجا خانه دارد؟ ندا آمد: غصه بندگانش را ميخورد، گناهان بندگانش رامي پوشد ودر دل شكسته ای خانه دارد

      اگر چشمان من درياست تويي فانوس شبهايش اگر حرفي زدم از دل ، تويي مفهوم و معنايش گر از يادم رود عالم تو از يادم نخواهي رفت به شرطي که گهگاهي تو هم از من کني يادي     ...